Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
blogiblog4u.pl blogiblogasek.pl katalog stronwjo.pl avataryavatary.ork.pl czcionkiczcionki.joe.pl aliasydai.pl, ork.pl, j6.pl tapety tapety.joe.pl obrazkiobrazki na NK
Online: ---
zdrowie i choroby nieruchomości na mapie
Zdrowie: kiedy chęć schudnięcia prowadzi do choroby, czyli o anoreksji słów kilka

Zdrowie: kiedy chęć schudnięcia prowadzi do choroby, czyli o anoreksji słów kilka

Zaburzenia odżywiania.

Droga do nich jest nadzwyczaj prosta, a objawy świadczące o tym, że takie zaburzenia mogą nas dotknąć, są niewinne - zaczyna się od zwykłego samokrytycyzmu i chęci schudnięcia. Która z nas nie zauważa swoich błędów i niedoskonałości, która nigdy nie chciała utracić kilku zbędnych kilogramów? No właśnie - dotyczy to właściwie każdej z nas - może oprócz mnie, bo ja nigdy nie odczuwałam potrzeby schudnięcia - szczupła byłam zawsze i to mnie nawet zaczęło irytować. 

Wracając do tematu, osobiście jestem zwolenniczką twierdzenia, że wszystko jest dla ludzi, byleby tylko zachować umiar i zdrowy rozsądek. Niestety, regularnie możemy przekonać się, że w kwestii chudnięcia te dwie rzeczy bardzo łatwo utracić. Prawdziwy problem i życiowy dramat zaczyna się, kiedy dziewczyna bądź młoda kobieta nie potrafi powiedzieć stop, wystarczy. Dramat ten może przybrać dwa oblicza: bulimii lub anoreksji. Dziś zajmę się tym drugim.

 

Anoreksja - co to jest?

Anoreksja, zwana też jadłowstrętem psychicznym, jest chorobą. Jak sama nazwa wskazuje, jej podłoża trzeba upatrywać w psychice chorego człowieka. Osoba dotknięta anoreksją nie potrafi dostrzec prawdziwego obrazu swego ciała. Za wszelką cenę chce doścignąć wymyślonego przez siebie ideału, przy czym niemal nigdy nie próbuje skonsultować tego ze specjalistą typu dietetyk ani nie stosuje się do ogólnie przyjętych zasad dotyczących zdrowej diety (temat poruszany na blogu dnia 25.03.2013), co w konsekwencji oznacza powolne wyniszczanie organizmu, a to jest niczym innym, jak bezpośrednim zagrożeniem zdrowia, a nawet życia.

 

Kogo dotyka jadłowstręt psychiczny?

Najczęściej diagnozuje się go u dziewcząt i młodych kobiet, w wieku pomiędzy 13. a 14. i 17. a 18. rokiem życia. Najwięcej przypadków anoreksji zaobserwowano wśród tancerek, widoczna jest również u modelek. U chłopców i dorosłych mężczyzn natomiast jadłowstręt występuje dziesięć do dwudziestu razy rzadziej niż u płci przeciwnej. Nie ma jednak co ukrywać smutnej prawdy - zaburzenia odżywiania mogą zaatakować każdego.

 

Dlaczego?

Konkretna przyczyna powstawania tej jednostki chorobowej nie jest znana. Wiadomo jednak, że jej rozwojowi sprzyjają pewne czynniki, jak chociażby wszechobecny kult chudości, prezentowany w telewizji czy na wybiegach. Osobiście zauważyłam, że jadłowstręt może się rozprzestrzenić również dzięki... zbyt częstym kpinom, dotyczącym wyglądu danej osoby i przez zbyt duże sukcesy w odchudzaniu. Chcąca schudnąć dziewczyna, na początku owszem, planuje, że zrzuci określoną ilość kilogramów i na tym poprzestanie. Sama jednak byłam niejednokrotnie świadkiem tego, że kiedy już waga wymarzona została osiągnięta, dziewczyna odchudzała się dalej - bo przecież łatwo poszło, to dlaczego nie kontynuować, bo mniej znaczy lżej i tym podobne powody.

 

Poznaj anorektyka po wyglądzie

Do pewnego momentu można nie zauważyć, że dana osoba boryka się z tym problemem, jednak kiedy choroba się rozwinie, u chorego zauważamy:

  • skrajne wychudzenie,
  • suchą skórę,
  • charakterystyczny meszek na ciele,
  • kruchość i łamliwość włosów na głowie,
  • wypadanie włosów pod pachami i na wzgórku łonowym,
  • brak tkanki tłuszczowej,
  • zasinienie stóp,
  • obrzęki.

 

Zachowanie osoby chorej

Nieprawdą jest, że jeżeli objawów nie widać na pierwszy rzut oka, to nie ma ich w ogóle i przyczyn takiego a nie innego zachowania należy szukać gdzie indziej o ile w ogóle gdziekolwiek - to naprawdę może być anoreksja! Poza zaburzonym obrazem własnego ciała (chory może stanąć przed lustrem i zobaczyć w nim odbicie siebie jako grubasa, mimo że prawda jest zupełnie inna), występuje szereg innych cech i zachowań, które są charakterystyczne dla choroby tego typu. Do tych należy między innymi:

  • silny lęk, wynikający z myśli o przytyciu i jedzeniu w ogóle,
  • duża wiedza z zakresu dietetyki i tego, jaki produkt ma ile kalorii,
  • unikanie jedzenia w towarzystwie,
  • jedzenie bardzo małych porcji,
  • często zawężanie swojego menu do kilku produktów,
  • intensywne ćwiczenia fizyczne,
  • zwracanie posiłków,
  • uśmierzanie głodu za pomocą picia wody, kawy lub palenia papierosów,
  • niedopuszczanie do siebie myśli o chorobie,
  • odmawianie przytycia,
  • sprzeciwianie się próbom udzielenia jakiejkolwiek pomocy.

Dodatkowo zauważyć można zmiany w podejściu chorego. W pewnym momencie potrzeba kontroli nad jedzeniem i wysiłkiem fizycznym przybiera tak natężoną, obsesyjną formę, że początkowa euforia zamienia się w apatię. Możliwe są także stany depresyjne i lękowe.

 

Anoreksja - niewidzialne objawy

Niestety, faktycznie istnieją objawy, których nikt, poza samym zainteresowanym, nie jest w stanie od razu zauważyć. Zaliczamy do nich:

  • zaburzenia hormonalne,
  • zanik miesiączki,
  • obniżoną temperaturę ciała,
  • nietolerancję chłodu,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • osteoporozę,
  • anemię.

 

Jak leczyć?

Droga do wyleczenia wcale nie jest prosta. Często, ze względu na postępujące wyniszczenie organizmu, potrzebna jest hospitalizacja pacjenta. W późniejszym etapie, niezbędne jest uczestnictwo psychiatry, psychologa i dietetyka. Od rodziny i najbliższych osoby chorej wymaga się współpracy.

 

O czym należy pamiętać?

 Wyleczenie się i próba powrotu do względnie normalnego życia to wcale nie koniec koszmaru. Należy pamiętać, że anoreksja, tak jak i bulimia, są chorobami psychicznymi, nie istnieje więc możliwość całkowitego ozdrowienia. Na pewno zostawi to ślad na psychice, możliwy jest powrót do manii odchudzania.

 

Drogie Panie, czy znacie kogoś, kto zachorował na anoreksję? Udało mu się z tego wyjść? A może same borykacie się z tym problemem?

 

Fotografia zapożyczona z Google Grafika, informacje potrzebne do notki zaczerpnięte ze specjalistycznych stron, lekcji biologii oraz własnej wiedzy. 



Darcia94 18:33:24 7/04/2013 [Powrót] Komentuj